Isang Umagang Kay Ganda

Nagising akong nakadantay ang binti nya sa hita ko...

Jusko po, ang bigat. Puro pata ba naman. No wonder nagising ako, baka nawalan na ng circulation yun part na dinantayan nya. LOL

Dahan-dahan ko itong inalis. Tulog na tulog pa din siya.

Si Brian.

Naramdaman nya ginagawa ko. Yumakap pa siya lalo sa akin haha. Patay. Pero alam kong gising na si tanga.

Tinignan ko ang oras. Alas-otso palang ng umaga. Weekend ngayon, wala siyang pasok sa school kaya dito siya natulog sa bahay namin. Gaya ng ilang weekend na nagdaan. Ilang buwan na nga ba kami? 8months? yeah. Siya lang nakatagal sa akin.

Sanay na din pamilya ko na bigla nalang susulpot si Brian sa doorstep namin at may bitbit na mga damit nya. Or wala nalang sila nagawa dahil matigas talaga mukha ni tanga? LOL

"anong oras na ba?" narinig kong sabi nya sa may tenga ko.

"alas otso, maaga pa..." sagot ko

"gutom na ko" tumawa siya.

Napasimangot ako sa naamoy ko.

"ilayo mo nga bibig mo sa kin, ke baho ng hininga mo e..." mahina ko siyang tinulak.

"hongyabang mo! ito sayo!" galit galitan. at di ko iniexpect sunod niyang gagawin...binugahan niya ko ng fresh na fresh nya from waking up breath!!!!

Napatili ako pag iwas! ang lakas ng tawanan namin. he's trying to control me under his body para sagap na sagap ko ang mala-air freshener nyang hininga. Gumanti ako, di pa din ako nakakatoothbrush nun oras na un kaya patas lang laban! pagbuga ko may kasama pang ilang talsik ng laway! hahahhaa

""kadiriiiiiiii" siya naman napatili this time

Hanggang sa pumasok sa loob ng room ang noon ay 4 year old palang na newphew ko.

"ninong ano ginagawa nyo?" inosente nyang tanong. Sabay join sa bed na kinakahigaan naming dalawa ni Brian.

"Lika dito Carl, wag ka jan sa kuya Brian mo. badbreath pa yan" sabi ko

"tseh! yabang mo ikaw din naman di pa nagsisipilyo a" niyapos niya si carl at inihiga sa gitna naming dalawa. Hanggang sa mag usap na yung dalawa ng kung ano anong walang kakuwenta kwenta hahaha.

Pinabayaan ko nalang silang dalawa tutal ay sabik din naman si Carl makakita ng ibang bisita sa bahay. At di ko maitatagong close na siya kay Brian. Naaliw na lang ako pakiramdaman silang dalawa habang nagtutulog-tulugan ako kunyari.

***

Mag aapat na taon na ang nakakaraan mula ng mag hiwalay kami ni Brian. Pero nakakatuwa lang na parte pa din siya ng buhay namin mag anak. Tuwing uuwi ako kada taon sa bakasyon ko. Hindi maaring mawala ang presensiya nya sa bahay namin. Hinahanap ko din siya na ewan ko ba. We have this unexplainable bond. Pero tuwing sa amin siya mag stay ay wala naman nangyayari. Sabi niya nga, mas ok na yun. At masaya ako kung ano meron kami.

At magkakasama kaming magbabakasyon sa Coron, Palawan ngayon nalalapit kong pag uwi muli :-)

Parausan

Walang ibang maririnig sa madilim na silid ko na nababalot ng pulang liwanag na nanggagaling sa lampara sa gilid ng kama kundi ang mga ungol...mga daing ng sarap na kasalukuyan namin nararanasan na dalawa.

Nakakapit ako ng mahigpit sa mga braso nya at madidiin na din ang bawat halik niya sa batok at balikat ko na may dulot na kuryente na agad na gumagapang sa buong pagkatao ko.

Parang kailan lang na ni ayaw niya ako halikan sa labi...hindi daw siya humahalik sa labi ng kapwa lalaki sabi nya.

Ngunit ngayon na nakakailan na siyang akyat sa bahay ko dito sa ikaanim na palapag ay nagugulat nalang ako kung gaano kaalab ang mga halik niya nun una itong dumantay sa mga sabik kong labi. Masarap. Matagal kong inasam na hagkan nya ko. Hindi ko iyon inaasahan. Hindi ko ipinilit. Kusa niyang ibinigay.

At ngayon nararanasan ko na ito mula sa knya, hinding hindi ko malilimutan kung gaano ito katamis.

Ibang sarap ang nararamdaman ko kapag siya ang kasama ko. Pinapalasap niya sa akin kung gaano kasarap ang pag niniig...

Sa knya ko una naramdaman ang unang sakit at unang sarap pagkatapos. Ilang ulit na namin ito ginagawa. Walang usapan. Walang anumang kasunduan. Basta automatic na. Kapag nagtanong siya kung pwde ba siya umakyat. Oo agad ang isasagot ko. Ilang minuto lang ay nasa doorstep ko na siya. Nakasando. maiksing short. Matipunong katawan. Nang aakit. Nakakalibog.

Nag aalab ang aming katawan at pawisan na pareho sa ibabaw ng aking kama...gaya ng dati ito ay isang gabi na naman na parang ayaw mo na matapos. Lahat ata halos ng posisyon ay ginawa namin at laging mag tatapos sa posisyong nasa ibabaw ko siya...

Pabilis na ng pabilis ang paghinga nya...mga galaw niya sa ibabaw ng aking katawan...parang alon sa dagat na bumabangga sa dalampasigan...nagngangalit ang mga muscles sa balakang at braso nya na gustong gustong ko hawakan....

Hanggang sa pareho kaming umabot sa sukdulan.

Hindi lilipas ang minuto na siya ay tatayo at magbibihis...agad agad...mag aayos ng sarili...


Sige una na ko ah....maaga pa duty ko bukas.


Kasabay ng paglapat ng pintuan ay ang pagdagsa ng sakit sa dibdib ko. Ganun lang yun.

Maiiwan ako na nakatingin sa pintuan na nilabasan niya. Parang walang nangyari. Ganun ganun lang na nagtapos. Magaling na mangingibig sa gabi...masarap na pag niniig. Pero bakit parang may kulang? Parang hindi ako kuntento?

Parausan.

Yun ang unang salita na agad na pumasok sa isipan ko. Ano ba naman nga mapapala ko sa kagaya niya na may asawa at mga anak na nasa Pilipinas. Ano nga ba aasahan ko sa knya na nagpapanggap na machong-macho?

Kasunod noon ay ang guilt na naramdaman ko, baka makarma ako. Niloloko namin niya ang misis niya na walang kaalam alam sa kalokohan ng asawa niya. Isa ako sa maaring ikasira ng pamilya nila. Ayoko mangyari yun.

***

Lumipas ang ilang araw na di ko siya sinasagot sa mga messages niya. Mga mensahe na nagtatanong kung pwde paba siya umakyat muli sa flat ko sa 6th floor.

Gustong gusto ko sumagot ng Oo, aantayin kita. Pero pinilit ko maging matatag. Mahinahon at wag magpadala sa libog ng katawan. Isa nalang matitira sa akin. Self-respect. At yun ay plano ko i-keep.

Ayoko na e. Busy ako. Iba nalang ayain mo.

Yan ang reply ko sa knya. At knowing him, ma pride din siya kaya naman di na niya ko muli kinulit. Kapag nagkikita kami kahit na lampas dalawang taon na nakakalipas ay may panaka-naka pa din daloy ng alaala ng halik na hindi ko malilimutan mula sa knya.

***

Nakakalungkot lang na hindi pa din pala siya nagbabago. Halatang halata naman na "sila" na ng housemate niya na si Eli. Halos sa iisang kwarto na nga rin daw sila nag-stay kahit may kanya kanya naman silang silid. Hindi mo sila makikita na di magkasama. How sweet! haha. Bakla din ako kaya kahit i-deny nila or itago at sabihin mag bestfriend lang sila ay halata ko pa din. LOL

Lampas dalawang taon na mula nun huli kami magkasama at wala na akong hard feelings or attachment sa knya. Nakakalungkot lang na till now niloloko pa din niya pamilya niya. At bilib din ako kay Eli na kaya niya yun gawin kahit alam niya na mali. Natawa pa nga ako nun makita sa FB na karga karga pa ni Eli un bunsong anak ni Darkguy nun bumisita siya sa bahay niya.

Kakaloka.

Yun lang.

LOL

Ano Nga Kaya?

Hindi naman lihim sa lahat na madami na ko pinagdaanan pagdating sa pakikipagrelasyon. Marami ang naging saksi kung pano nag umpisa at nag wakas ang bawat kabanata ng lovelife ko dito.

Minsan napapaisip ako...Ano kaya kung mas inunawa ko sila? or mas sinikap ko pa'ng maging mapagbigay? Kung mas binuksan ko ang puso ko sa kanila? Siguro, baka meron na kong masasabing isang matatag na relasyon ngayon.

Aaminin ko. Masyado akong naging maramot sa pagmamahal... Dati kasi feeling ko, pag mas ipinakita ko ang pagmamahal ko, feeling ko talo ako...baka isipin dead na dead na ko sa kanya...kahit minsan yun naman ang totoo.

Laging nakatanim sa isip ko, mas mabuti muna makita ko'ng mas mahal niya ako kesa makita nya'ng mas mahal ko siya.

Masyado din ako proud. Iniisip ko kasi. Madali ko siya mapapalitan. Madali lang ako makakahanap ng mas higit pa. Kaya sa konting fault na makita ko. Mayabang akong nakikipag kalas.

Impulsive ako. Yan ang madalas nila sinasabi.

Mayroon naman na pinagsisihan ko sa bandang huli at humingi ng second chance...pero mukhang parusa ng tadhana...madalas rejected ako. Tatlo lang ang hiningan ko ng pangalawang pagkakataon sa dinami-dami ng mga lalake sa buhay ko! Oo...pokpok ako dati! chos!

Sobrang sakit at pag sisisi ang binigay nila sa kin...hindi ako swerte sa second chance. Hindi ko naman sila masisi...kasi ako naman ang nauna makipagkalas. Ako ang nagmatigas noon. Gantihan?

Madami ako natutunan sa pakikipagrelasyon ko...sa bawat taong nagkaroon ako ng pagkakataon na makilala at mahalin...laging may iniiwan itong aral at pagmumulat sa pagkatao ko. Mas higit ko nakikilala ang sarili ko...kung ano ang kahinaan ko. Kung saan ako dapat mag umpisa muli. So that history won't repeat itself...

Para san ba ang post na ito? Wala lang hahaha...nag iinarte na naman sa mga WHAT IF's na tumatakbo sa isip ko...

Isa lang ako sa karamihan... maaring nakakasalamuha mo sa araw araw...sa dami ng tao mapapansin mo ba ako?

What if...sa tinagal tagal ng paghahanap ko...andyan ka lang pala...malapit sa akin.

CHOS!




Wala lang.. mumuni-muni moment lang :-)