Showing posts with label hospital abroad. Show all posts
Showing posts with label hospital abroad. Show all posts

April 4, 2013

Isang Araw sa Buhay Ni Mac







Lakad

Takbo ng konti

Lakad ulit ng mabilis.

Nagmamadali akong makalabas ng area na yun.

Muntik ko na makabungguan yun lalakeng papasok ng pinto ng radio-room. Galing akong CT-scan room nag escort ng patient na kakatapos lang namin i-intubate.

Mabilis kong nilakad ang pasilyo pabalik ng trauma room sa ER. Kelangang kelangan na daw ako dun. Ramdam kong oily na fez ko shet! habang humahangos nagpunas ako gamit ang panyo kong pink na may burda ng name ko sa gilid "maclesia" charot.

Nun makita ako ng guard na humahangos papasok ng ER agad nyang ini-swipe ang ID nya para magbukas ang sliding glass door. Ilang mabilisang lakad takbo pa ay nakarating din ako ng Trauma Room.

May aksidente kasi sa kalsada earlier. Nasiraan daw yung isang truck kaya naman tumawag sila ng mechanic. Nang walang ka ano ano ay binangga sila ng isa pang sasakyan. Hindi malinaw sa amin kung anong sasakyan kung kotse ba or what. Baka karitela? chos ulit!

Dead on arrival ang mechanic. At yun apat na sakay nung bumangga sa truck ay itinakbo dito nga sa ER particularly sa Trauma Room. Two reds and Two whites daw ang parating sabi ng mga taga EMS. Ibig sabihin critical yun red at stable naman yun sa whites. Maganda ang coordination. Check na check sa akin. Nakapag handa ang lahat ng tao sa trauma room, lalo na aketch, nakapag powder pa nga ko at lip gloss. chos! hahaha

Naunang dinala ng ambulance itong iniwan kong patient sa CT scan room nga, isa siya sa pasahero nun bumangga sa truck, na stabilized na namin siya at pending admission na siya sa trauma ICU. Duguan siya nun dinala sa amin kanina. Basag daw ang panga, kaya naman napilitan na kaming i-intubate siya.

Nurse at doktor lang andun sa scan room. Ang protocol kasi bawal ko sila iwan. They need the therapist dahil di nila alam kalikutin yun machines ko. At ang hirap maglipat ng patient from the stretcher to the bed sa scan room, andaming abubot  na nakakabit at andaming keme bago mag umpisa ng scan. Kaso no choice, nag hihingalo na daw yun isa pang biktima sa trauma room. So I made a decision. Nag timbang timbang ako which was important at the moment. Protocol ba or buhay ng tao?

So ayun nga! nakareceived ako ng bleep from the nurse in charge na kelangan daw ako dun. Sabi ko tawagan nyo yun colleague ko sa taas. Siya ang HELP sa mga ganitong pagkakataon na sabay sabay ang procedure ko sa ER. Ako lang kasi ang RT na nag co-cover ng Cardiac Room bay 1 and 2 at ng Trauma Room ng ER. Kaso ang hinayupak na arabong magiging HELP ko sana ay di nasagot sa mga bleep sa kanya!

Jusko gigil na gigil talaga ako! ang babait talaga ng mga arabo noh? buset lang sa buhay mo. LOL. kaya mas mabuti pang wag ka na umasa sa knila. masisira lang ang utak mo. hahaha

Minura ko siya ng minura sa isip ko ng mga 30 times ata nun mga oras na yun. hahaha. Kaya ito ngayon halos takbuhin ko na ang pasilyo pabalik ng trauma room. Mahaba habang lakarin din yun! tseh! nakakawala ng poise!

Nakakainis lang kasi protocol dito sa hospital na toh, asa masyado ang doctor sa amin. Hindi nila gagawin ang intubation ng wala silang katabing respiratory therapist. Kaasar! sabagay iba din naman talaga pag andun kami. Mas mabilis at mas accurate ang procedure. ay oo nga pala ako nga lang pala ang pwde gumamit ng ventilators at mag set ng parameters para sa paghinga ng patients lalo't naka induced coma siya. hahaha. Ok ako din ang sumagot sa tanong ko.

Pagdating na pagdating ko ng trauma room. Bongga ko lang. Kulang nalang hagisan ako ng bulaklak at confetti pagdating ko sa tuwa nila. LOL

Agad ko hinanap ang incharged na nurse at tinanung if tama ba ang number ng HELP ko sana na binibleep nya. Sabi nya ilang beses na daw siya nag bleep no response talaga.

Dire-diretso ako sa room 4 kung san nakalagay yun patient (ito daw ang driver) habang nagsasalita sa likod ko at sumusunod ang Indian nurse: "Brother, everyone is here and we're just waiting for you. Here is the ET tube, the stylet, the syringe, the tie, and the mask". Kinuha ko sa knya lahat yun at ipinerepare para sa Anesthetist ko na nakangiting nag iintay din sa akin sa may ulunan ng patient. Nag gown at nag guwantes lang ako at agad na siya tinabihan at inumpisahan na ang procedure.

Nun matapos ay puro dugo na ang braso area ko at ang kamay ko, may bleeding kasi sa nose at bibig at sa likod ng ulo yun patient. Bukod pa sa ilang bali-baling buto na natamo siya sa aksidente. Wala naman akong nakitang nakalawit na buto sa labas ng binti nya. Kundi ang gross lang. Buti nalang fully covered ako. ito lang ang maganda sa hospital namin. Mayaman sa gamit. Lahat ng proteksyon na kelangan isuot ng staff e meron. Meron nga kaming parang pang welding na salamin incase masiritan ng dugo sa mukha or sa mata, pero di ko sinusuot mukha lang tanga e. Gagalingan ko nalang sa pag iwas hihihi.

Nun maikabit ko sa mechanical ventilator, at stable na naman ang oxygen saturation nya ay inalis ko na ang gown at gwantes at maghuhugas ng kamay sana. Sana. Basta ok na oxygen level ko. ok na ako. ala na me paki sa ibang parameters like heart rate. bp, temp.etc. Sila na mamublema dun, basta yun lungs lang ang akin dun. hahaha.

Hindi muna ako umalis kasi nag umpisa na sila gupitin suot na damit nun patient. Kunyari may kinakalikot pa ko sa machine ko. Ayun hubad na hubad na si Koyang Pakistani ata di ako sure kasi ala siya ID di namin malaman lahi niya. Pasimple lang naman ako. Propesyunal pa din. chos! Nun di masiyahan sa nakita ay tinuloy ko na ang pag layo at paghuhugas ng kamay. LOL

At kung di ka mag huhugas ng kamay ay may sisita sa yo na taga infection control. Sasabihin sayo" huli ka! di ka nag hugas! hala balik sa gripo!" syempre in english naman. Translated ko na para sa inyo! chos!

Nun makalayas ay agad akong tumakbo pabalik ng CT scan room jusme! ano ba tong pinaggagawa kong toh hahaha. patintero level lang ganyan.

Aba pagbalik ko ng scan room nawawala na sila dun! haha tinanung ko ang technician. Umalis na daw sila ng wala ako at dinala sa ICU ang patient. Bongga din sila. Sinira din nila protocol haha. Pero atleast diba. Naintindihan nila sitwasyon ko at nag initiative sila na keri naman nila na.

Sinundan ko sila sa ICU at chineck if OK na sila dun. Muli kaming bumalik ng ER para balikan naman yun naiwan sa trauma room na critical din. This time nakaupo din ako ng bongga! stable na siya ng slight, at dinala din namin siya sa CT SCAN after 30 minutes, oh diba lagi kami may trip sa scan room hahaha

Pagkatapos ay balik ulit ng ER at antay nalang kami ng tawag ng ICU if may vacant na sila at pwde na namin i-push yun patient dun.

Alam nyo bang inabot ako ng three long hours sa lahat ng mga pinaggagawa naming yun! straight na nakatayo kami niyan ha! buti kamo walang nag cardiac arrest sa knila kundi baka limang oras pa kami abutin. Yun ihi ko nga kulay orange na sa tining sa tagal ng pagpipigil kong makaihi kanina hahaha.

Nun ko na naisipan puntahan naman ang mga patients ko sa cardiac room naman! napabayaan ko na sila dun. Pero ala naman sila reklamo kasi tahimik ang area. Walang toxic. Atleast hindi nakisabay.

Yun patient ko na naka ventilator dito sa area na ito ay same pa din ang lagay at nag aantay pa din ng kwarto sa ICU. At pinaka kawawa yun kababayan nating na na-stroke. 7 days na siya nag iintay ng room sa ICU, kaya dito siya nakalagay muna sa care ko sa ER. Jusme. Inuuna nila mga arabong patient e kahit alam nilang mas nauna yun pinoy na idinating dito. Kaya tayong mga pinoy dito, less priority, nakakalungkot noh?

Eto nood kayo ng bidyo. Ganyang ganyan ginagawa namin sa loob ng Trauma Room, minus the masyadong mabagal na assesment nun doktor na nagsasalita diyan, we're more intensed. more stressful ang totoong scenerio namin. Pinapakita diyan mula pagdating nun patient hanggang sa i-push siya sa ibang area ng hospital.

January 4, 2012

Mac Invaded Germany (Part 1)


Last December 19 dumating ako ng alas diyes ng gabi sa hospital para ihanda ang aking mga equipments at i-assess na din ang pasyente namin na ililipad namin papuntang Frankfurt, Germany mamayang alas dos ng madaling araw. Busy na ang mga nurse. Nakaligo na at nakakabit na din ang mga monitors namin. Inaantay nalang ang pagdating ng EMS at ako! Toink!

Tatlo kaming miyembro ng medical escort na ito. Kasama ko ang isang doctor at isang nurse. Dumating ang ambulance team ng saktong alas onse. Naisakay namin ng matiwasay ang pasyente sa ambulance hanggang sa makarating sa airport.

May mga pasahero na sa loob ng eroplano. Nakakaloka lang ang hirap na dinanas namin sa pagpasok ng patient namin na nasa stretcher sa eroplano. Alam nyo naman kung gano kakipot ang daanan sa gitna ng mga upuan ng plane di ba.

Sampung tao ata ang hindi magkandaugaga sa pagtulak! Nakaka conscious lang kasi puro German ang mga nakaupo na sa passenger seats...e di ako naman pa demure kunyare! chos!

Ka-stress lang ang mga nagbubuhat from the airport staffs! Hay naku hindi sila organized pansin ko lang habang nasa gilid ako. Hindi makausad-usad! Di malaman pano isasaksak ang mataba namin patient sa loob! Basta ako ang role ko lang e bantayan ang machine for breathing ng patient ko at kung nahinga pa ba siya at stable noh! bahala sila sa diskarte nila! LOL

After one hour saka palang kami naka hinga ng maluwag! Imagine isang oras bago nai-settle ang lahat!!!

Nai-secured na ang patient at naikabit na lahat ng dapat ikabit kaya naman nakaupo na din kami sa wakas. Nagsambit ako ng maigsing prayer na nawa'y makarating kami ng maayos at ligtas sa kulang na anim na oras na flight sa bansang alemanya.

Ito ang patient namin sa eroplano...buhay pa siya don't worry...alam nyo naman arabita yan kaya dapat todo taklob ang lahat hehe.



Delayed lang ang flight ng 30 minutes dahil sa amin! ganyan.

Pinipigilan ko makatulog kasi 2 days din akong puyat sa pag aasikaso ng mga papeles sa biyaheng ito, hay naku kung alam nyo lang gano kadaming ek ek ang dapat ayusin! hmmmp!

Dinaan ko nalang ang antok ko sa pakikipagtitigan kay cutie na German tall guy sa kabilang isle ng upuan! grabe ang gwapo talaga! 6 footer ata siya! Nun gumaganti siya ng tingin ako naman ang nahihiya! binabawi ko ang tingin ko at ipapaling sa ibang direksyon! LOL at saka andun ang malandi niyang girlfriend na di naman kagandahan! chos!

Actually halos lahat ata ng kasabay kong German sa plane e matatangkad! grabe ang mata ko panay ang habol tuwing daan sila sa harap ko para mag toilet! kagigil ang tambok ng mga butt! nyahaha!

Pati si cutie male cabin crew e todo asikaso sa akin! panay monitor nya kung may laman pa ba ang oxygen cylinder ko at mega tulong siya sa akin everytime mag palit kami...siya pa nag bubuhat mula sa lalagyanan sa taas! gurl na gurl pakiramdam ko nun mga time na yun! charot!

Nagpasalamat ako nun makarating kami sa Germany ng maayos at stable ang pasyente namin...hindi ko maimagine kung gaanong stress ang idudulot nito sa amin kung mag cardiac arrest siya sa ere! ang sikip kaya sa plane di ko alam pano ko isi-CPR siya sa kapiranggot na area na to! Idagdag pa dito na super exposed kami sa madlang pipol baka may himatayin pa sa takot!

Mapipilitan din ang piloto na mag emergency landing sa kung saan bansa kami abutin! jusko pano kung sa Africa or sa afghanista kami ibaba? naku! naku! di ko typeeee! LOL

Ang masaklap pa nito, nakarating nga kami ng Germany pero hindi pala kami sa Frankfurt ilalapag, kundi sa Stuttgart! Dahil sa sobrang snow daw! Hala! Inabot kami ng 4 hours sa airport na to bago napagdesisyunang ilipad muli sa Frankfurt airport! waaaaa!

Buti nalang nagkasya ang 8 oxygen cylinders namin kundi yari kami! baka bugahan namin isa isa ang tracheostomy tube ng patient! LOL

Pagdating sa Frankfurt, jusko nag snow-snow nga! ahahay! Na excite talaga ako! nararamdaman ko ang pagbagsak sa mukha ko ng maninipis na snow...unang beses ko makakita ng snow as in!!! at take note zero degree ang temp! kamusta naman yun!

Gustuhin ko mang mag pichur-pichur e pinigilan ko kasi bitbit namin ang pasyente! haha! baka pagtinginan ako ng EMS team ng Germany!

Habang sakay ng ambulance, mega chika sakin si Doctor Thomas! buti nalang magaling siya mag english! kasi my friends endorsed to me na super hirap ng communication dito, iilan lang ang nag i-english, isa siyang hunky doctor! Kilig na naman ako ng slight!

Nun makarating kami sa hospital sa Langen at maipasa ang care sa staff dun after 30 minutes, badtrip lang ang embassy namin kasi hindi kami sinundo para ihatid sa hotel namin sa Frankfurt! Mega taxi tuloy kami, it costs us around 25 Euro! hmmp!

Nausok na bibig namin sa lamig! nangangatal ako as in!

Kaya naman nun makapag check in na kaming lahat sa kanya kanyang room e nakahinga ako ng maluwag! hayyy! tapos na ang kalbaryo namin! Success sa group namin to kasi nadala at naitransfer namin ng maayos at ligtas ang patient! Kudos for our team! yeah!

May three days left kami to enjoy, relax and see Frankfurt! hongsaya lang! may bayad na ang apat na araw naming absense sa duty, kasi considered duty kami sa Doha e, tapos bukod ang bayad sa apat na araw namin dito sa Germany, libre lahat pati pocket money namin! nasa iyo na kung pano mo tipirin ang pera para may matira sayo! at may natira sa akin! di ba! todo budget na ko ever! kaya naman nakabili agad ako ng galaxy tab pag uwi! toink!

Makakapasyal pa kami sa ibang bansa!!!reklamo ka pa?! I love my job talaga!

5 pm na kami nakarating sa hotel nun kaya naman nag early dinner lang kami at saka natulog na! pagoda wave lotion lang kami kaya borlogs lang sa unang araw!

Sa susunod na araw na yun ibang mga detalye at masyado na mahaba ang post na ito :-)

August 22, 2011

Cover Up


I turned off the lights inside my room and shut the door.

I took the lift down to the ground floor and hailed a cab.
I'm on my way to the hospital...Its my night duty again.

When I came to our department, the afternoon shift was waiting. Its crazy inside. Ang ingay! Its the best part of the day...endorsements. We get to see each other. Colleagues I seldom see due to different schedules.

Work is fun. Though its tiring most of the time but its fun. I love my job. I've gained too many friends in this foreign land. I am contented with the kind of life I'm having. Who would predict that I will actually love working in the middle east when I first came here in the first place? I just took a gamble and leave everything to fate and to God.

Suwertihan nga lang siguro talaga. Some of my friends abroad, hindi sila masaya sa work nila. Pati sa mga pinoy na kasama.

Minsan kasi kapwa pinoy mo pa ang hihila sayo pababa...

I'm lucky to have my colleagues who supports me and cares for me. Its like a big family. So far I've never regret accepting this job...well, not yet...LOL!

I'm a jolly and goofy person. I love to laugh. Bungisngis ako. You could make me laugh with just some silly korni jokes you could throw at me. I love to talk a lot too. At mahilig din ako makipag asaran sa mga straight na kasama ko sa work.

Masarap makipag tawanan. Nakakabawas ng stress.

Then my shift are about to finish again.
I did my endorsement to the next shift. Chit chat with colleagues before heading out of the hospital. A friend usually gives me a ride home. While inside the car, more laughters and asaran na umaatikabo...

As soon as he dropped me to my building and gave my Thank you..take care... that's when the silence begins...

That's when the slow and heavy walks towards the elevator happens...till I reached my flat on the sixth floor...

I unlocked the door to my room and sat on my couch as I wait for my laptop to start...

Here I am alone again. Inside the four corners of my cold room. They said its fun being single...its fun being with your friends...yeah it is...walang iintindihin na ibang tao but yourself...Ok ang single....I've been telling that inside my head for the whole year and it worked really well...yeah nabola ko sarili ko.

But who am I kidding?

I cannot fool my heart for so long...

I am sad and lonely.

My heart is longing for someone.

Now I could honestly say it out loud.


:-(


Why am I still on my own, if there's a soul mate for everyone?





Meron nga kaya talagang soulmate??? Hay naku emotera na naman daw ako! hahaha! dyan na nga kayo at boborlogz na ko!

March 19, 2011

Bisi-Bisihan!

picture was taken during my friend's b-day party 2 weeks ago na!haha

I do feel like I'm a walking zombie...(thriller na nga fave song ko lately e!LOL)

I wake up...

eat...

go to work at the hospital...

go home...

sleep...

wake up again...

Waaaah! been doing double shift for a few weeks now!

Some over time in between...

kelangan ko ng limpak-limpak na salapi!LOL
(I need to earn some more money)

been saving up for my upcoming annual vacation this coming June! I'm soooo excited! Just a few months left na lang kasi!

I feel so exhausted, but happy...

at least when I go to work...

I get to see...HIM

*landi-landi ko*

Aww! :-)

July 10, 2009

Everything Will Get Better...


Thank God I have my Internet connection already! I found many Pinoys on our building and asked them If I could share their Internet connection haha all are willing to help. So now Im online!Yippee!!!

Anyway, I'm still adjusting to the life here In Qatar, and so thus my body! I have pimples again, I have colds, I have cough, there are times I felt like having a fever (not that I have A(H1N1) OK!haha) .I just hope everything will get better soon.

Its so funny when my male co-worker on our department are calling me "pare"(or dude), I was laughing inside my mind. I'm thinking, should i announced it already or what so that there wont be any misunderstanding, there were times they are hooking me to some single ladies (nurses,therapist) at the hospital hahaha!

I just smiled and said "I'm not yet ready..." and continued in my thought "for a new bf LOL"

They are all great and friendly, I'm not having problems with other staffs at work. All are willing to help me. We have other nationalities there too, I just have to get use to their smell.Its really not a pleasant smell. Body odor.

I was online the other day and I stumbled upon this guy and we talked for a bit he's here at Qatar too and I got so excited that I might find someone "gay/bi" like me, and honestly I'm a little bit horny!LOL and thought I might get lucky and get laid!haha

He told me he is near our building and I asked him he can come and visit our flat some time and have some good conversation. He said "why don't you just ask me if I wanna have sex with you?" and I was like denying at first haha though its what I want but there's no way I will admit it "yet" LOL!

"Of course not! Oh I'm not like that!I just want some company and meet new friends" my nose could have been longer if I'm Pinocchio! We haven't chat again after that.

Well, I'm here to work so I have take it off my mind. No more gay guys for me at the moment.If he comes then he is welcome. If not, I'll just kidnap anyone LOL!

Oh I have the strangest moment last night, I was in my room and sitting on the sofa when suddenly I felt like crying!Waaaa...I didn't know why all of a sudden I felt like...so alone...so lonely. I finally realized, this is what they called: Homesickness!

It didn't occurred to me that I could feel it, I mean I'm always away from home. I am used to being out of our house for long period of times. I even laughed at friends who said they cried at night and said it wont happen to me haha! Now I know what they feel!!!

I fought the urge to call my mom and ask her to buy me ticket back home!LOL I just open my laptop and played those hip hop and dance music, thank God it passed away and felt a little better *sigh*

I know everything will get better...

Soon.