Kanan

.

Dahil ako ang may hawak ng rapid respond na bleeper kagabi, kaya naman kahit hindi sa cardiology ICU ang assigment ko na area kagabi ay tumakbo ako para tignan ang pasyente nun senior staff ko na therapist (kasi tulog siya! Toink!)

Hindi ko na siya ginising. Kawawa naman napuyat ata pag aalaga ng baby niya. Since single for life na ata ang drama ko, at wala akong baby...kaya nakakapahinga ako sa bahay ng wagas! chos! Isiningit na naman ang sarili'ng miserable na lovelife e noh? hahaha

Ayun.

Pagdating ko sa room nung patient. Sabi ng mahaderang Bumbay na nurse na prenteng nakaupo sa table niya.

"Brother, there is no oxygen saturation in the monitor. Make it 100%". sabi nya. Walang ka worry-worry sa Fez niya ha.

Nagpanting ang tenga ko. Hanep mag utos. Senyora?

Normal oxygen saturation kasi sa katawan ay 98-100%. May sensor na may redlight yun na sinusuot sa daliri ng patient. Sa case ng patient namin. Blank! flatline yun tracing! LOL

typical cardiac monitor at our units. touchscreen yan :-)

"Did you check your sensor? Maybe there's problem with the sensor. Did you change it?" sabi ko sa equally na mataray na tono. " Sister its your monitor, its your responsibility to fix it, not me".

Nag -auscultate ako sa lungs...may air entry naman ako. May crackles, pero sadya naman talagang madaming sputum si Ba-ba maski noon pa na di na maubos ubos!

ba·ba/ˈbäˌbä/ -- Father (often as a proper name or as a familiar form of address).

Basta problema sa breathing, or anything na may kinalaman sa lungs ng pasyente, sa akin yun. Kaya di ko matanggap na area ko ang may issue at ang mahaderang nurse e nakaupo lang samantalang ako e problemado na pano papanormal-in ang hangin sa katawan ng pasyente ko! hahaha

Oo daw. Wala daw problema yun sensor nya. Inayos na daw nya. Tumayo siya nun makita na naiinis na ko sa knya, kaya daw malamang ang problema ay ang breathing ng patient. Isinuot ko sa sarili kong daliri yun sensor...nagkareading naman! 100% ang sats ko! so okay nga yun cables at monitor!

Inilipat ko ng daliri dun sa kanan na hinlalaki. Sa hintuturo. Sa hinliliit. at dun sa gitna ng daliri, di ko alam sa tagalog yun e. Hing-gigitna?

Waley pa din... blank!

Nun nagka reading 38% !!!!

Ay taray! 38%!!! ocean deep sa lowness! h0ngbaba!!! Buhay ka pa ba lolo? LOL

Pero di ako convinced! feeling ko may mali! e pano ba naman normal ang BP at ang Heart rate sa monitor tapos saturation e 38%??? No! No! No!

Kinalikot-likot ko na ang settings ng ventilator ko! iniba ko na mga strategy of breathing support nun makina na diretso sa lungs nun patient pero WALEY pa din akong saturation!

this is my ventilator. I'm responsible for this machine and troubleshooting it. touchscreen din toh! hehe

Sinubukan kong alisin yun tube sa ventilator ko at inumpisahan kong i-valve-bag manually ang patient. Baka kasi mag arrest na naman toh!

Pero wala pa din pagbabago!

Shitness! Panget na nga lagay nito sa isip isip ko!

"call the doctor immediately!" sabi ko kay sisterette! Dun palang siya nagka emosyon sa katawan! pag nagpatawag na kasi ako ng manggagamot, ibig sabihin di na kaya ng powers ng therapist at serious na ang problema.

Ipinasok na nila ang crash cart at nagdatingan na ang resuscitation team. Standby na ang lahat for code blue. Habang nakatingin sila sa akin kung may mangyayari sa kalokohang pinaggagawa ko sa pasyente! hahaha

Pero infairness may pulse pa naman si Ba-ba.

Nagpakuha ako ng stat arterial blood gas sample (ABG) dun sa nurse. Sabi ko tawagin nya ko kapag may result na. Kumuha siya ng blood sa kanan kamay din.

Paglabas nun result, napamura ako, bagsak nga lahat ng values!!! consistent sa values sa monitor, indicator na hindi nga maganda ang oxygen saturation sa blood ni lolo!

Itong ABG ang magsasabi ng tunay na nangyayari. Ito ang holy grail ko! chos

Nag order ang doctor ng mga kung anik anik. Nagpapalit din ng settings ng machine ko. Tinodo ko na lahat.

Nagpalit din sila ng cable nun pulse oxymeter. Nilagay ulit sa kanan na mga daliri. Nakailan nang palit ng cable at machine, wala pa din mabasa!

Sumuko na ko! Ginising ko na si senior therapist ko! sabi ko di na kaya ng powers ko! ikaw na dun! Toink!

Hindi pa din nya mapataas ang saturation. Natatawa ako kasi kung ano ang ginawa ko earlier yun din ginagawa nya ngayon! angtagal din nya nakatitig sa monitor praying na may magbago sa values! ganun ganun din ako kanina! yun parang tanga nakatunganga sa screen!

Inabot pa ng another 30 minutes bago naayos ang lahat!

Ito lang ang masasabi ko:

Kami ay mga stupid.

Kami ay nagpakahirap ng walang kakwnta-kwnta.

Kami ay nagtiwala sa mahadera'ng nurse na assigned sa patient.

Kami ay nagsayang ng oras sa katangahan naming lahat.

Ang Katotohanan:

Naglagay kami ng sensor sa kanan kamay.

At dun lang ng dun din namin nilagay at pinagpalit palit sa mga daliri sa kamay na yun. kahit na ilang portable sensor at ilang cable na ang ipinalit namin.

Kumuha ng ABG sample, dun ulit sa kanan braso.

Nagpakuha ulit ng ABG sample for the second time, sa kanan braso ulit!

Dahil sa totoo lang:

Wala man lang nakaisip ni isa sa amin pala na maglagay ng sensor sa kabilang kamay!

Dun sa kaliwa!!!

Ang putakels na pinagpupuntiryahan naming lahat ay dun isaksak lahat sa kanan na kamay at mga daliri! Aba di ko alam kung ano meron sa kanang braso at dun kami nagsiksikan lahat! LOL

Nun dun sa kaliwa nilagay ang sensor...konting patience lang ang requirements dahil after a period of 10 minutes: nag 100% ang sats!

Nung nagpakuha ulit ng ABG sample for the third time, this time sa kaliwang braso na kumuha at lumabas ang result:

Normal na normal na ang lahat ng values!

Tang ina! ang tatanga nyo! LOL

Ang hatol ng mga doctor after almost two hours of katoxic-an:

May problema sa blood circulation ang kanang braso ni Babbaa...walang masyado'ng activity sa kanang braso nya... kaya naman sa sensor ay bagsak siya...kaya naman sa ABG sample ay bagsak din siya!

Whew! Buhay nga naman oh. Minsan engot lang! LOL

Nagtatawanan nalang kaming lahat nun endorsement na nun umaga! tapos na ang night shift namin at magaan na ang pakiramdam ng lahat kahit na nag busy kami sa katangahan naming lahat sa kaliwang braso ni ba-ba!!!

Lesson-learned to sa buong medical staff team! ahahaha

Ang Kwento ng Natusok Na Daliri at Na-Dedo'ng Nepali

Nag umpisang mag alarm ang cardiac monitor sa may ulunan ko. Lahat ng vital signs ng patient ko bumabagsak na!

Heart rate: 30 beats per minute nalang!

Putaena!

Napamura ko sa sarili ko nun mapatingin ako sa mga nag aalarm-an na monitor. Itinigil ko ang pag extract ng blood sample (ABG) sa braso ng pasyente ko. Paglagay ko ng takip ng syringe, sa pagmamadali, natusok ako ng needle!

Putaena! ulit kong bulong sa sarili ko.

Sumampa ako sa gilid ng kama at dali-daling inumpisahan ang pag si-CPR. Habang nagdudugo ang daliri ko.

One...and...two...and...three...and...four...and five... pagbibilang ko sa isip ko habang pina-pump ang dibdib ng pasyente sa may tapat ng puso nya...sinusubukan ko patibukin.

Nag iisa ako sa kwarto ng nepali kong patient. Nasa loob ng Cardiology ICU.


Parang slow motion ang lahat...


Saglit kong itinigil ang pag CPR at tumakbo sa may pinto at sumigaw sa unang nurse na nakita ko sa station. Kelangan ko ng tulong.


Parang eksena lang sa tv series...


"sister! come quickly! patient is bradycardic! I need a crash cart!" sabi ko sa Indiana'ng nurse.


Tapos tinutugtog daw yung kanta na "How to save a life..."


Echosera lang!


Saka ako nagmamadaling bumalik sa pag CPR! Tuluyan ng nag arrest ang patient. Wala na ko heart rate. Shit!

Tuloy pa din ako sa pag resuscitate. Nagdatingan ang back up ko. Sunod sunod na sila dumating. Dala ang emergency cart.

"Sister, get the bag and start bagging!" sabi ko sa isang nurse na lumapit.

Habang pinapaliwanag ko sa negro'ng doctor na dumating kung ano ang nangyari...

"Stop! Everybody stop. Patient is DNR (Do Not Resuscitate)!" narinig ko nalang na sabi ng nurse in-charge sa ICU.

Napa-Ngak! nalang ako! Sabay tigil nang ginagawa ko ng wagas na wagas!

Pumirma na pala ang relative na in case na mag arrest yun patient e wala na kami gagawin anything to save him. Hahayaan nalang. Kasi malamang napaliwanag na sa kanila na hopeless na.

Effort pa naman ako! hmmmp!

Fact: dapat kasi inaalam muna ang mga a-choo-choo-choo sa chart ng patient!

Oo! Ako na! lol



Bakit nga ba ako humantong sa sitwasyon na ito nang nag iisa?

Una, tinawag kami nun nurse na assign sa isang pasyente ng colleague at friend ko na si Fatima. We have to do APNEA TEST daw sa patient nya. Kasi kelangan ma-determine namin kung brain dead na ba siya. Para ma suggest sa mga kamag anak na baka gusto nila i-donate ang mga organs nya. Sayang nga naman at bata pa yun patient. 32 lang siya. Inatake siya sa puso last week at di pa siya gumigising till now. At wala improvement sa case nya.

O di gora naman kami ni Fatima since rumarampa lang naman kami dalawa kanina pa! at least may magagawa!haha

Pinakuha namin ng ice yun nurse at mga kelangan pang ek ek sa procedure. Sabi ko kay Fatima siya nalang ang mag record at mag monitor ng vital signs at ako na ang gagawa ng pinaka-procedure.

Nakita ko na may hawak na baso yun nurse na assign sa patient na gagawan namin ng test. Naawa naman ako kasi mukhang gutom na siya. Kaya sa halip na kasama namin siya mag monitor e sinabi ko nalang na we can manage the test alone.

Hindi na din ako nagpatawag ng doctor na dapat e andun sa duration ng test. Kasi nga delikado ito.

Nagmamaganda kasi.
Ilang beses ko na kasi ito nagawa kaya naman confident ako.

Dapat within ten minutes tapos na ang apnea test. Kundi magiging false/positive ang result namin.

Tinanggal ko na ang life support ng patient. Wala ng makina'ng hihinga para sa kanya. Inilagay ko ang catheter na naka konekta sa 10 liters na oxygen papasok mula sa tubo sa bibig niya na diretso sa lungs. Inobserbahan ko kung nahinga ba siya sa sarili nya. Negative.

Dinidikta sa akin ni Fatima ang vital signs na nasa monitor. Ok pa. Keri pa daw sabi nya.

5 minutes later...

"mac, sats natin 75% nalang..."

"ok pa. acceptable pa yan. I need few more minutes" sabi ko.

"mac, its 60% nalang..."

"Ok! kukunan ko na siya ng blood... teterminate ko na tong test as soon as naka extract na ko ng blood sa artery sa braso nya"

FYI: Ang normal na sats e dapat 100%. At normal na heart rate at 80-100 bpm.

Nagmamadali ako. kelangan ma-hit ko agad ang artery in few seconds..

Tinusok ko na ang braso nya...sinusubukan hanapin ang artery... pero wala! shitness!!!

Hindi umaabot ang karayom ko. malalim ang ugat. I need a bigger needle Fatima! sabi ko sa kaibigan ko. Nagmamadali siya tumakbo sa stock room para kumuha. Naiwan ako mag isa.

Tumingin ako sa monitor 60s pa din ang saturation ko. Tinusok ko ulit. Blind shot na ginawa ko. Pero di talaga maabot.

Pagtingin ko sa monitor..50% nalang sats niya at bumabagsak na ang heart rate niya! 30 beats per minute nalang!

Sa pagmamadali ko ibalik yun takip ng syringe, napasala ang hawak ko at natusok ko ang sarili kong daliri! Nagdudugo pa din to habang nag si-CPR ako.

Worried ako sa kalagayan ng pasyente at sa natusok kong daliri. Nagamit ko na yun karayom sa pasyente. Hindi ko pa alam kung positive siya sa Hepa and I dont wanna think of the worst but...pano pag positive siya sa HIV?

"Stop! Everybody stop. Patient is DNR!" narinig ko nalang na sabi ng nurse in charge sa ICU.

Umalis na kami ni Fatima after na ideclare na expired na yun patient namin. Ganun kabilis nawalan ng buhay ang Nepali...

1o minutes...all it takes was ten minutes.

Halos dependent na siya sa ventilator at mga gamot.

Nag report agad ako sa supervisor at sinabi ko na natusok ako ng needle na gamit na. Pinagawa nya ko ng Incident report. Inasikaso naman niya ako at dinala ako sa emergency room sa main hospital para ma examine. Kinuyob ako ng mga kaibigan kong nurse sa ER haha! Celebrity?

Tanga-tanga mo!!! sabay gigil na batok sa akin ng ilang kaibigan ko. Concern na concern sila noh? LOL

Kinunan din ako ng blood sample.Tapos ke-laki-laki ng karayom na ginamit! Taena'ng mga yon! wala na daw maliit!

Till now nangingitim yun tusok sa braso ko ni Eric! nag-Hematoma! patay sa kin yun pag nagkita kami!


May appointment ako sa infectious disease clinic next week.


Hoping and praying na Negative lahat sa sakit na nakakahawa ang namatay na patient. Sumalangit nawa ang kanyang kaluluwa.

Nakakaguilty din somehow na namatay siya habang ginagawa ko yun procedure sa knya. In my own hands...Oh may gawd! chos!


Iniisip ko na...

Na sana kung hindi ako masyadong naging confident...

At sana hinanda na muna namin lahat ng kelangan na size ng needle para di na tumakbo si Fatima at maiwan ako mag isa at sana na-monitor ko agad na bumabagsak na ng mabilis ang heart rate nya...

Na kung sana di ko na pinayagan mag meryenda yun nurse nya...

Na sana pinatawag ko na din yun doctor bago ko gawin yun procedure...

Na sana na-hit ko agad yun artery nya ng mabilis...

Na sana di ako su-syunga-syunga na natusok ko ng karayom ang sarili ko...



Hay...

Lesson learned talaga.