Showing posts with label baklita. Show all posts
Showing posts with label baklita. Show all posts

September 28, 2012

Sa Tokador Ni Lola


 Grade two palang ako, alam ko ng may kakaiba sa sarili ko. Hindi ko pa ma-identify agad nun mga panahon na yun na bakla pala tawag nila dun. Nagagalit pa nga ako kapag binibiro nila akong "malambot".

Madalas na sa bahay ng lolo at lola ko kami iniiwan ng parents ko kapag may lakad sila dahil wala magbabantay sa amin. Natatandaan ko pa ang sinaunang bahay ng mga Lola ko. Yun may up and down at may malalaking bintana na yari sa kapis. Old style house. Spanish era ganyan.Tabi tabi mga bahay sa compound na yun na may same style.

Kapag namintana ka nga ay kitang kita mo na kung ano ginagawa ng kapitbahay mo dahil ganun din kalalaki ang mga bintana nila. Presko ng hangin, masarap mag siesta hehe. Magkatabi ang bahay ng lola ko at ng kapatid nya na lola ko din. Syempre! LOL

Umakyat ako sa itaas na bahagi ng bahay nun magsawa maglaro ng lutu-lutuan sa pinsan ko, may malaking tokador dun na may malaki ring salamin. Tinitigan ko ang aking sarili.

Baklita.

Chos!

Baklita ako nun kasi 8 years old palang ako di ba? haha. Nakita kong may polbo ang lola ko...Naglagay ako sa mukha gaya ng ginagawa nya. Pinahid ko sa mukha ko. Napakapal, mukha akong aswang...binawasan ko. Dapat pala light na light lang ganyan.

May nakita din akong lipistik...di ko alam kung kay lola din ito. kasi ambisyosa naman si lola if pulang pula masyado leps nya davah! baka maulol si lolo! biro lang!hehehe

Pero baka sa isa sa mga tita ko. Naisip ko. Ginaya ko kung paano ko makita maglagay si nanay. Pinagdikit ko din ang mga labi ko para magpantay ang pagkakapula.

Shet! Gandah ko!

Sabi ko sa sarili ko.

Nakakita din ako ng pulseras na yari sa plastik. May dugtungan ito kaya maari mong ibuka kapag hindi magkasya at malaki ang braso mo. Pero iba nasa isipan kong gwin dito. Inilagay ko sa magkabilang tenga ko ang mga pulseras. Inipit ko sa tenga ko para mag mukhang hikaw...masakit! para akong naglagay ng ipit ng damit sa tenga ganyan ang pakiramdam ko nun. Pero tiniis ko. Alang alang sa kagandahan! LOL

Sinipat-sipat ko ang sarili ko sa salamin. Left and right. Bagay talaga. Bulong ko sa sarili ko. Wala akong ibang nakikita sa salamin kundi ang sarili kong repleksyon. Ilang minuto din akong inaappreciate ang kagandahan sa salamin ng tokador.

Nabubulagan ako sa ganda ko.

Lingid sa aking kaalaman, kanina pa pala nakamasid sa akin ang aking mga tiyahin sa kabilang bahay. Nasa itaas din sila ng bahay nila sa may bintana'ng kapis.

Na-realized ko na kanina pa pala nila ko pinapanood ng may kahalong pangungutya at pagtatawanan. Kitang kita nila malamang ang paglalagay ko ng mga kolorote sa mukha.

Agad akong nagtago sa ilalim ng bintana kung saan di nila ako makikita. Napaiyak ako sa pagkapahiya. Ang tanga tanga ko! sabi ko sa sarili ko. Bakit kasi di ko agad sila napansin? Isa isa kong pinahid ang mga nilagay ko sa mukha ko. Pati ang pulseras sa aking mga tenga.

Alam kong pagtatawanan nila ako ng ilang araw. Maari pa nga nila ikwento ito kina nanay at tatay. Baka mapalo ako. Mapapahiya ako. Yun ang isa sa mga pangamba ko.

Umuwi nalang ako sa bahay namin pagkatapos kahit alam kong wala ako kasama dun. Ilang araw din ako hindi sumama sa pagpunta sa bahay nina Lola. Hanggang ngayon hindi ko nakakalimutan ang pagkapahiyang iyon sa buhay ko nun kabataan ko.

Namatay na din yun isa sa mga tita ko na nakakita sa akin. At yun iba naman ay matatanda na din ngayon at may mga apo na. I wonder if naaalala pa nila yun tuwing makikita nila ko?

Napagiba na din ang parehong bahay ng mga lola ko. Napalitan na ng modernong estilo, nawala na ang itaas na bahagi na may malalaking bintanang kapis. Wala na din sina Lolo at Lola. Mga tiyuhin ko na ang umookopa ng bahay.

Ang malaking tokador ni lola ay nakita kong maayos pa sa dati niyang silid kahit siya ay pumanaw na. Nakita ko ito nun ako ay dumalaw doon mga limang taon na ang nakakaraan.

Napapangiti nalang ako kapag naalala ko ang mga panahong iyon ng nakaraan. Bitter-sweet memories ika nga :-)

March 12, 2012

A Father And Son Story


Are you close to your father? -I'm not.

Do you love your father? -I don't.

Do you hate your father? -not anymore.

I know you're curious about my answers.

Well, me and my dad had a very long history of disagreements and fights. We have this great big wall between us, its too late to break it now. Even if he's trying to reach out for me, I just can't restart all over it again with him.

I just can't find it in my heart.

When I was a kid: I like to watch Variety shows. That time it was Sharon Cuneta's variety show! LOL! (Blame my mom she idolized her!)

He gets mad at me. He wants me to watch NBA or PBA!

I like staying home and read magazines and gossips and celebrities and all. He gets mad. He wants me to play with the boys outside.

He wants me to play ball....But I played my friend's balls. LOL

For him, its a disappointment to have a son like me. He can never accept me. He was embarrased of me. His friends....his brothers...all teased him to have a "malamya son" like me.

So he will get back at me.

He yelled at me. I yelled at him.

He said fucked you. I said fuck you too.

He pushed me. I pushed him back.

Everyday was like hell for many years.

Mom, defended me. They would fight.

I left home and lived with my aunts. He would check me out, because my mom wanted him to.

I hate him so much then. I wanted to put him in an elderly home when he reached old age and will let him rot in hell. And not attend his funeral.

Many years have passed. I'm older. He's older....somehow I felt, that he accepted my preferences.

I forgave him.

I saw change in him.

I see him everyday.

But he's just an ordinary person to me now...

Like a neighbor...

Like a boarder at home....

He's nice too me.

But I'm just civil.

He asked something. I answer. Just One word.

I assessed my self. I'm not angry anymore. I just don't feel anything about him.

We can't be friends.

If he dies, maybe... I'll cry.

Maybe not.

One things is for sure.

I'll die for my Mom.


***


This is a re-post from February of 2009. Exactly three years ago. Funny, I still feel the same way about him.